Die nacht verstopte Derek zich in de kelder, zijn hart bonzend. Hij hoorde Constance Lucas naar bed brengen, en toen arriveerde Williams auto. Kort daarna ging de grootvader naar boven om « te controleren of het kind sliep ».
Derek klom op zijn beurt de trap op, zwijgend. Hij zag William Lucas’ kamer binnengaan en de deur op slot doen.
Door het hout hoorde hij de stem van zijn zoon, zacht, en daarna Williams stem sprekend over een « geheim spel. » Lucas’ ingehouden snikken waren het punt zonder terugkeer.
Derek brak de deur in.
De scène die hij ontdekte bevestigde zijn grootste angsten. Lucas was versteend op zijn bed. William, te dichtbij, raakte verstrikt in een onacceptabele daad. Derek greep zijn stiefvader bij de keel, drukte hem tegen de muur en beval zijn zoon zich bij zijn moeder te voegen.
Constance arriveerde net op tijd in de gang om het te begrijpen. De blik van zijn vader, de kapotte deur, Lucas’ toestand… alles stortte in.
De politie werd gebeld. Confronterend met de feiten probeerde William zichzelf te rechtvaardigen, maar zakte toen in elkaar en bekende zijn « ziekte ». Hij werd ter plekke gearresteerd.
Die nacht sliep Lucas tussen zijn ouders in. De volgende dag begon een lange beproeving: verhoren, psychologische opvolging, juridische procedures.
Het onderzoek wees al snel uit dat Lucas niet het enige slachtoffer was. Andere kinderen, nu volwassenen, kwamen uit de stilte. William kreeg echter voorwaardelijke straf in afwachting van zijn proces, dankzij zijn geld en connecties.
Derek zag toen het systeem falen. Hij begreep dat de wet alleen misschien niet genoeg was.
