Tien jaar later.
Ik ontving een telefoontje van een onbekend nummer.
—“Meneer Rajesh? Zou u alstublieft aanwezig willen zijn bij de feestelijke opening van de TPA Gallery aan MG Road aanstaande zaterdag?
Er is iemand die er echt naar uitkijkt dat u komt.”
Ik stond op het punt op te hangen, maar de volgende zin deed me verstijven :
—“Wil je niet weten wat er met Arjun is gebeurd?”
Mijn borst trok samen. Ik had
die naam – Arjun – al tien jaar niet meer gehoord.
Ik aarzelde even. Toen antwoordde ik, zonder enige emotie:
—“Ik ga.”
De galerie was modern en druk.
Ik liep er binnen met een gevoel van misplaatstheid.
De schilderijen waren opvallend – olieverf op doek, koud, afstandelijk, verontrustend.
Ik las de naam van de artiest: TPA
Die initialen hebben me echt gekwetst.
—“Hallo, meneer Rajesh.”…
