Claire heeft haar leven besteed aan werken, vechten, bouwen. Vanaf nul had ze verschillende succesvolle bedrijven opgebouwd terwijl ze haar dochter Lina alleen opvoedde. Dus wanneer laatstgenoemde haar vertelt dat ze niet de middelen heeft om de doop van haar baby te organiseren, doet Claire wat ze altijd heeft gedaan: ze regelt alles.
Kamer, buffet, decoratie, outfits, kleine cadeautjes… Ze telt noch haar tijd noch haar energie. Alles moet perfect zijn voor deze symbolische dag. Ze vraagt om niets, behalve om een moment met haar familie te delen. Maar bij de ingang van de kerk sloeg de realiteit hard toe: haar werd de toegang geweigerd onder het voorwendsel dat « de plek gereserveerd is voor belangrijke gasten ».
De schok is enorm. Claire realiseert zich plotseling dat ze, sinds altijd, al een tijd… maar dat het niet langer wordt erkend als een emotionele plek.
