In oktober 1979 stond Gary Burghoff op de set van MAS*H, met een teddybeer in zijn handen die net zo beroemd was geworden als hijzelf, en vertelde de producenten dat hij ermee stopte. Niet voor meer geld. Niet voor betere verhaallijnen. Hij vertrok omdat het spelen van Radar O’Reilly – de rol die hem wereldberoemd had gemaakt – langzaam de persoon die hij werkelijk was, aan het vernietigen was.

Altman castte hem meteen.

De film was een verrassend succes, won de Gouden Palm op het filmfestival van Cannes en werd een cultureel fenomeen. Toen CBS in 1972 besloot de film te bewerken voor televisie, gingen de meeste acteurs verder met andere projecten. Maar Burghoff wilde Radar dieper uitwerken. Hij zag potentie in het personage die een film van twee uur niet volledig kon ontwikkelen.

Hij was de enige acteur uit de film die de overstap maakte naar de televisieserie – een zeldzame prestatie in de geschiedenis van Hollywood.

De eerste paar seizoenen was MAS*H pure komedie, een opvolger van series zoals Hogan’s Heroes die humor vonden in militaire absurditeiten. Burghoffs Radar zorgde voor de komische noot: de boerenjongen uit Iowa die met een teddybeer sliep, druivenlimonade dronk en een bijna bovennatuurlijke gave had om naderende helikopters te horen voordat iemand anders dat deed.