In oktober 1979 stond Gary Burghoff op de set van MAS*H, met een teddybeer in zijn handen die net zo beroemd was geworden als hijzelf, en vertelde de producenten dat hij ermee stopte. Niet voor meer geld. Niet voor betere verhaallijnen. Hij vertrok omdat het spelen van Radar O’Reilly – de rol die hem wereldberoemd had gemaakt – langzaam de persoon die hij werkelijk was, aan het vernietigen was.

De meeste acteurs zouden er een moord voor plegen om te krijgen wat Burghoff achterliet. MAS*H was de populairste serie op televisie, met wekelijks 30 tot 40 miljoen kijkers. Zijn personage, korporaal Walter « Radar » O’Reilly, was geliefd bij het publiek, dat hem zag als het onschuldige hart van de 4077e Mobiele Legerchirurgische eenheid. Hij had een baanzekerheid waar de meeste acteurs alleen maar van kunnen dromen, en hij gooide die vier jaar voor het einde van de serie weg.

De directie was verbijsterd. De cast maakte zich zorgen. De fans zouden er kapot van zijn. Maar Burghoff had zijn besluit genomen en niets zou hem van gedachten doen veranderen.

Om te begrijpen waarom, moet je eerst begrijpen wat het hem heeft gekost om Radar te worden.

Gary Burghoff werd in 1943 geboren in Bristol, Connecticut, in een gezin dat muziek en kunst belangrijker vond dan sportprestaties – wat een geluk was, want Burghoff werd geboren met brachydactylie, een aangeboren aandoening waardoor drie vingers aan zijn linkerhand aanzienlijk kleiner waren dan normaal. In de jaren 50 werd je door zo’n fysiek verschil als ‘anders’ bestempeld op de wreedste manieren die de kindertijd kan bedenken.