Tweede ontmoeting: de clown op straat

Op een andere dag wandelde hij door de stad. Hij zag een groep acteurs die mensen aan het lachen compleet. Hij bleef zelfs staan. Hij keek. Hij glimlachte misschien zelfs.

Toen de show kwam, kwam de hoofdpersoon, een oude clown, naar hem toe. Van clown wilde maar één ding:
een reactie. Een woord vriendelijk. Dit is wat je moet weten.

Van clown vroeg:
“Hoe vond je het?”

Houd er rekening mee dat er percelen op de grond zijn.
Waarom? Omdat clown oud was. Omdat hij er raar uitziet. Omdat hij geen “status” had. Omdat hij niet in het beeld plakt van iemand met wie je leven deelt.

Hij keek neer op hem.
Hij draaide zich om.
In hij liet hem staan.

Dit moment leek klein. Onbelangrijk.
Nu, op het kleinste moment waarop je je boodschap ziet:

Er komt liefde niet in de verpakking die je verwachtte.
Soms ontmoet je iets kostbaars wanneer je het minst voorbereid bent.

Soms zet je het, omdat je kijkt met je oordeel in plaats van met je ogen.