Olena Kravchuk stond in de rij bij de kassa van haar kleine buurtwinkel, met een versleten canvas tas tegen haar borst geklemd. Buiten was een sneeuwstorm over de straten getrokken en december was dit jaar ongewoon streng en sneeuwrijk geweest.
Vlak voor de kassa stond een gebogen oude vrouw met een verbleekte, pluizige sjaal op haar hoofd druk in de weer. Ze haalde kleine muntjes uit een oude portemonnee en telde ze met trillende vingers van de kou. Er lagen maar weinig producten op de lopende band: een brood, een pak melk, drie aardappelen en een kleine ui.
« Oma, u heeft niet genoeg geld, » zei kassière Svetla vermoeid. « Er ontbreekt achttien euro. »
Olena keek naar de kleine figuur, wiens handen rood waren geworden van de kou, en voelde iets haar van binnenuit beklemmen. Ze deed een stap naar voren.
‘Svetly, tel mijn aankopen ook maar mee,’ zei ze, terwijl ze de oude vrouw een briefje van tweehonderd euro over haar schouder gaf. ‘Ik betaal wel.’
De vrouw keek op. Haar ogen waren helder en diep, alsof ze recht in de ziel keken. Ze greep zachtjes de mouw van Olena’s jas vast en boog zich naar haar toe.
‘Luister goed, dochter,’ fluisterde ze. ‘Als je man ‘s nachts op reis gaat, ruim dan de sneeuw in de tuin niet op. Laat het daar liggen, zo – wit en onaangeroerd.’
Olena knipperde verward met haar ogen, maar knikte onbewust. De oude vrouw knikte ook en vertrok snel, alsof ze opging in de sneeuwstorm.
Thuis stak Olena het fornuis aan en maakte eten klaar voor Viktor, die voor een cursus weg moest. Hij kwam ‘s avonds thuis, werd boos omdat de tuin niet was opgeruimd, mompelde iets binnensmonds en sloeg de deur dicht toen hij wegging.
De woorden van de vreemdeling kwamen helder en indringend in haar gedachten op. Vermoeidheid overviel haar en ze besloot niet de kou in te gaan. Ze nam zich vastberaden voor. Ze zou geen schop door de sneeuwstorm slepen.
Olena werd vroeg wakker, het was nog donker. Op weg naar de keuken bleef ze even staan bij het raam… en verstijfde. Ze kon haar ogen niet geloven.
En toen ze naar buiten ging, op de veranda, was ze compleet sprakeloos door wat ze zag…
… 😲😲😲
Het vervolg en de ontknoping van het verhaal 👇👇👇
