De daaropvolgende uren markeerden het begin van een methodisch onderzoek.
De rapporten bevestigden het ondenkbare: overmatige snelheid, een bloedalcoholgehalte ver boven de wettelijke limiet, vermoedelijk gebruik van een mobiele telefoon tijdens het rijden. Terwijl mijn dochter naar adem snakte, was haar man nergens te bekennen.
Ik controleerde vervolgens de bankrekeningen die ik na hun bruiloft voor hen had geopend, als vangnet. Wat ik daar aantrof, bezorgde me de rillingen over mijn lijf.
De dag na het ongeluk schoten de kosten omhoog: luxehotels in Miami, peperdure restaurants, jachtverhuur, geldopnames van tienduizenden dollars.
Miami.
Ondertussen bracht sociale media de rest van de waarheid aan het licht. Blake verscheen op foto’s die door vrienden waren geplaatst: op een jacht, met een glas champagne in zijn hand en zijn arm om een andere vrouw heen. Zijn glimlach was onveranderd. Slechts een klein verbandje boven zijn wenkbrauw was het enige teken van het ongeluk.
Drie dagen lang feesten terwijl Olivia bewusteloos was.
Op dat precieze moment verdween de bezorgde moeder. De strateeg nam het over.
Ik heb mijn bankadviseur gebeld en direct alle rekeningen geblokkeerd waar Blake toegang toe had. Creditcards, betaalrekeningen, alles. Vervolgens heb ik een volledig overzicht van mijn financiën sinds de bruiloft opgevraagd.
Nog geen uur later ging mijn telefoon: Blake. Woedend. In paniek.
« Mijn kaarten worden geweigerd! »
Ik antwoordde hem kalm en herinnerde hem eraan dat Olivia aan de beademing lag terwijl hij aan het feesten was. Toen hij zich probeerde te verdedigen, vertelde ik hem dat de politie naar hem op zoek was vanwege rijden onder invloed en het in gevaar brengen van andermans leven.
Zijn woede sloeg om in beledigingen. Toen heb ik opgehangen.
De gebeurtenissen volgden elkaar vervolgens in rap tempo op. Wanhopige pogingen om geld op te nemen, crisissituaties gefilmd en gedeeld op sociale media, klachten over diefstal van diensten nadat hij de jacht niet kon betalen. Blake probeerde te vluchten, blut en met een volledig gebroken reputatie.
De politie van Miami greep uiteindelijk in. Zijn paspoort werd in beslag genomen. Hij werd nu officieel gezocht.
Ik bleef de hele tijd aan Olivia’s bed zitten en praatte voortdurend met haar. De artsen hadden uitgelegd dat bewusteloze patiënten soms nog konden horen. Dus vertelde ik haar alles: de waarheid, zonder opsmuk, zonder onnodige haat.
In de daaropvolgende dagen werd de sedatie geleidelijk afgebouwd.
Toen, op een avond, pakte ze mijn vingers vast.
Een doelbewuste beweging. Zwak, maar onmiskenbaar.
Kort daarna opende ze haar ogen.
» Mama… «
Dat ene woord was genoeg om alles wat ik tot dan toe had ingehouden, te verbrijzelen.
De artsen spraken van bemoedigende vooruitgang. De beademingsapparatuur werd verwijderd. Olivia ademde weer zelfstandig.
Ze herinnerde het zich. De ruzie. De snelheid. De telefoon. De angst.
Ondertussen had de politie de omvang van het verraad ontdekt: meerdere vrouwen, herhaalde verduistering en een levensverzekering die kort na de bruiloft op Olivia was afgesloten.
Een andere vrouw belde me. Een voormalige verloofde. Hetzelfde patroon. Hetzelfde ongeluk. Dezelfde verdwijning.
Hij was niet langer een lafaard, maar een roofdier.
