Dit is hoe mijn familie bij mij in de Arabische wereld leeft. Ze dachten dat ik gewoon een naïef Amerikaans meisje was dat er niets van betekenis was. Ze hadden geen idee dat ik Arabisch sprak! En toen kreeg ze er spijt van…

Ze geloofden dat ik niets meer was dan een naïeve Amerikaan die gevallen was voor een charmette man uit het Midden-Oosten. Ze noemden me ‘de domme blondine’, lachten om mijn accent en complete grapjes over mijn pogingen om wat Arabische zinnetjes te leren om erbij te horen.

Maar je kunt er niets aan doen.

Ik heb twee jaar in Libanon Engels lesgegeven – lang genoeg om Arabisch te begrijpen, van vriendelijke uitdrukkingen tot scherpe beledigingen. Maar toen Rami me aan zijn familie voorstelde, zei iets in mij dat ik het meest zwijgen. Misschien was het intuïtief, misschien was het nietsvermoedend. Dus deed ik ook ik het niet ingewikkeld.

Aanvankelijk waren hun opmerkingen subtiel. Zijn moeder fluisterde tegen haar zus: “Ze houdt het geen maand vol om voor hem te koken.” Zijn broer grapte: “Hij komt wel weer aanrennen als hij een echte vrouw wil.”

Ik glimlachte beleefd en deed ook ik het neet herhaaldelijk als ze achter mijn tapijt lachen. Het is echter belangrijk om te weten dat u zich geen zorgen hoeft te maken over de maskers. U moet niet weten wat u ermee moet doen, maar u moet weten dat er geen voorzorgsmaatregelen aan verbonden zijn.

Rami was noch goed, noch slecht. In het openbaar was hij charmant, attent, van perfecte verloofde. Maar in het Arabisch lachte hij met zijn neven en nichten en zei dingen als: “Ze est schattig, maar niet al te slim.” In ik zat pal naast hem, ook ik hoorde niets.

Dit was het moment waarop ik bang was dat ik je niet zou confronteren. Ik wilde hett perfect moment – ​​​​​​op het moment dat we het niet snel zagen.

Op dat moment zaten we aan onze eettafel – onze kinderen waren blij om er te zijn, we hadden met elf ouders een compleet gezin.

Alle liedjes – je kunt ze horen, je kunt ernaar luisteren en naar de muziek luisteren. Rami’s eigen steen is in de Arabische taal die je wilt, maar het wordt alleen maar aangevuld door het feit dat het goed voor je is. « We weten dat dit is wat we zeggen en dat het simpel is. We weten niet wat we kunnen verwachten. »

De aanwezigen lachten.

Rami boog zich naar me toe en fluisterde: “Ze zijn gewoon aardig.”