De val en de herwonnen vrijheid
De dag waarop ik ze over de verkoop vertelde, staat me nog steeds helder voor de geest. De stilte. Het ongeloof. De paniek.
‘Heb je het huis verkocht?’ stamelde Thalia.
« Vanmorgen. Contant. »
Ze begrepen toen dat ze een jaar lang verantwoordelijk waren voor de kosten van een woning die ze nooit in bezit zouden krijgen.
Ik gaf ze het weekend de tijd om te vertrekken. De nieuwe eigenaren zouden maandag aankomen.
Ik vertrok zonder om te kijken.
Mijn nieuwe appartement was licht, stil en precies zoals ik het wilde. Ik vond er mijn oude koffiezetapparaat, de stilte en bovenal de rust.
De telefoontjes van Desmond, en vervolgens de dreigende berichten van Thalia, bleven onbeantwoord. Sommige hoofdstukken moeten worden afgesloten om te kunnen overleven.
Zes maanden later had ik mijn evenwichtige leven teruggevonden, een minder uitputtende baan en een vergeten innerlijke rust. Ik bracht zelfs mijn zevenenzestigste verjaardag door met een weekendje aan zee.
Zittend met uitzicht op de oceaan begreep ik één ding: ware luxe is niet geld, maar de vrijheid om niet langer uitgebuit te worden.
En die zonsondergang was de mooiste van mijn leven.
