Op een avond, alleen in het penthouse, deelden ze een glas wijn en een film die bijna als uitdaging werd gekozen. De teksten, de stiltes, de romantische spanning op het scherm weerklonken die van hen.
Elke beweging, elke blik leek geladen met een nieuwe betekenis. Te dichtbij. Te intens.
Een telefoontje van Marcus onderbrak het moment.
Ze lieten elkaar los, bezorgd, zich bewust dat ze dicht bij iets gevaarlijks waren gekomen.
In de dagen die volgden was er geen twijfel meer. Hun relatie bestond niet langer alleen uit wrok. Het was complex, instabiel, aantrekkelijk geworden.
Sienna wist het: deze drie weken zouden alles vernietigen of alles op zijn kop zetten.
En terwijl ze zich voorbereidde op de nacht, schat er een gedachte bij haar op, even helder als beangstigend:
Ze was er niet langer zeker van of ze Brandon Rogers’ vijand wilde blijven.
En deze realisatie maakte haar, meer dan wat dan ook, bang.
