Waarom hebben we de indruk dat ze hun mensen « kiezen »?
Katten zijn echte experts in non-verbale taal. Ze zien snel wie hen een vredige en voorspelbare omgeving biedt. En wanneer ze het gevoel hebben zichzelf te kunnen zijn — rusten, spelen, spinnen, een knuffel improviseren — raken ze diep gehecht.
Er is niets mystieks aan deze keuze: het is een mengeling van instinct, vertrouwen en emotionele compatibiliteit, een beetje zoals de directe verbondenheid die je met iemand kunt voelen.
Een intuïtieve en genuanceerde relatie
Er wordt vaak gezegd dat katten gevoelig zijn. Dit is niet helemaal onjuist: ze nemen met finesse variaties in stemming, stem of ritme waar. Hun « intuïtie » is eigenlijk gebaseerd op een uitstekend observatievermogen.
Wanneer een kat spontaan iemand benadert, is dat vaak omdat hij een geruststellende aanwezigheid vindt, in staat zijn onafhankelijkheid te respecteren en tegelijkertijd zachtheid en regelmaat te brengen. Het is deze combinatie die zo’n bijzondere band creëert, stil maar heel sterk.
Waarom sommige katten meer op zoek gaan naar stille mensen
Katten waarderen stabiliteit: een kalme stem, langzame gebaren, een niet-opdringerige omgeving. Mensen die dit gedrag van nature aannemen, zijn vaak degenen die katten « leuk vinden ».
De relatie wordt dan heel vloeiend: de kat komt op je schoot zonder geroepen te worden, wrijft tegen je benen of zit dicht bij je als je leest of werkt. Het is zijn manier om te zeggen: « Bij jou voel ik me goed. »
