Ik haalde langzaam en trillend adem voordat ik sprak. Mark reikte naar me uit, maar ik trok me instinctief terug en hield mijn dochter steviger vast.
« Je hebt alles van me afgenomen, » zei ik zacht. « Mijn beveiliging. Mijn vertrouwen. Mijn vermogen om me voor te bereiden op haar komst. Je liet me geloven dat we het nauwelijks overleefden. Je liet me me schamen omdat ik hulp nodig had. »
Zijn gezicht vertrok. « Ik heb een fout gemaakt— »
« Je hebt er honderden mee verdiend, » antwoordde ik. « Eén per maand. »
Opa legde een vaste hand op mijn schouder. « Je hoeft vandaag niet alles te beslissen, » zei hij zacht. « Maar je verdient veiligheid. En je verdient de waarheid. »
Plotseling barstte Vivian in snikken uit. « Claire, alsjeblieft! Je ruïneert Marks carrière. Iedereen zal het ontdekken! »
Opa aarzelde niet. « Als er gevolgen komen, behoren ze hem toe—niet aan Claire. »
Marks stem zakte tot een wanhopige fluistering. « Alsjeblieft… Laat me dit gewoon oplossen. »
Eindelijk keek ik hem aan. Voor het eerst zag ik mijn man niet. Ik zag iemand die hebzucht boven zijn eigen familie koos.
« Ik heb tijd nodig, » zei ik vastberaden. « En ik heb afstand nodig. Je gaat vandaag niet met ons mee. Ik moet mijn dochter beschermen tegen dit… van jou. »
Mark stapte naar voren, maar opa ging meteen tussen ons in staan—stil en onverzettelijk.
« Je spreekt voortaan alleen nog via de advocaten, » zei opa kil.
Marks gezicht vertrok, maar ik voelde geen medelijden. Niet meer.
Ik pakte mijn paar spullen—wat kleren, het dekentje van de baby, een klein tasje met essentiële spullen. Opa zei dat alles anders vervangen kon worden.
Toen we de kamer verlieten, raakten verdriet en kracht in mij. Mijn hart voelde gekneusd aan—maar voor het eerst in jaren voelde het ook alsof het echt van mij was.
Toen we naar buiten stapten in de koude lucht, realiseerde ik me dat ik weer vrij ademde.
Dit was niet het einde dat ik me had voorgesteld toen ik moeder werd—
maar misschien was het het begin van iets beters.
Een nieuw leven.
Een nieuw hoofdstuk.
Een kracht waarvan ik nooit wist dat ik die bezat.
En daar zal ik even even pauzeren—voor nu.
Als jij in mijn plaats was, wat zou je dan doen?
Zou je Mark willen vergeven… Of voorgoed weggaan?
Ik wil echt graag jullie mening horen.
