Toen het gesprek was afgelopen, voelde ik me onverwacht veel lichter. Er was niets dramatisch veranderd, maar eindelijk had iemand de situatie met mededogen in plaats van confrontatie benaderd.
Ik besefte dat vooruitgang niet betekende dat oude wonden weer opengereten moesten worden, maar dat het ging om het behouden van gezonde grenzen en tegelijkertijd openstaan voor respectvolle dialoog. Die dag herinnerde me eraan dat zelfs de meest gecompliceerde geschiedenissen kunnen veranderen wanneer er empathie aanwezig is. Toen ik de telefoon neerlegde, voelde ik dankbaarheid – voor mijn eigen groei, voor de vrede waar ik voor had gestreden en voor de mogelijkheid van een vriendelijkere toekomst.
