Ik heb niet gediscussieerd. Ik heb niet opgesomd hoeveel jaar ik daar had gewoond om Laura te helpen. Ik heb het niet gehad over het geld dat ik had bijgedragen toen zijn carrière nog in de kinderschoenen stond en er een stapel onbetaalde rekeningen lag. Ik heb hem niet herinnerd aan beloftes die we lang geleden aan de keukentafel hadden gedaan.
Ik knikte alleen maar.
Die avond pakte ik een kleine tas in. Kleding. Documenten. Een enkele foto van Laura als kind, lachend in het zonlicht.
Ik heb de sleutels op tafel laten liggen.
Ik liep stilletjes weg.
Daniel geloofde dat het daarmee afgelopen was. Dat hij een ongemak uit zijn leven had gewist op het moment dat hij zich daar het meest toe gerechtigd voelde.
Ik bracht de nacht door in een eenvoudige accommodatie vlakbij het treinstation. Het was schoon. Stil. Tijdelijk.
En ik sliep beter dan hij ooit zou doen.
Wat Daniël niet wist, was dat ik nooit zo machteloos was geweest als hij dacht.
Jaren eerder, toen zijn bedrijf alleen nog maar op papier bestond, was het Laura die naar mij toe kwam. Banken hadden hem afgewezen. Investeerders hadden hem uitgelachen. Het idee had potentie, maar geen fundament.
Ik hielp omdat ze erom vroeg. Ik hielp omdat ze in hem geloofde. Ik hielp omdat ik in haar geloofde.
Ik heb de initiële financiering verstrekt. Ik heb het risico aanvaard. Ik heb ermee ingestemd om onzichtbaar te blijven.
Mijn naam kwam niet voor in interviews. Ik werd niet genoemd tijdens feestelijkheden. Maar het stond duidelijk vermeld in contracten, die zorgvuldig werden doorgenomen en met volledig begrip werden ondertekend.
Naarmate het bedrijf groeide, veranderde Daniel.
Succes maakte hem hard. Controle werd belangrijker dan karakter. Autoriteit telde meer dan ze ooit toegaf. Laura droeg meer met zich mee dan ze ooit toegaf; ze beschermde hem altijd en vroeg me altijd om me geen zorgen te maken.
Toen stopte alles.
En in de stilte die volgde, liet Daniël me precies zien wie hij geworden was.
Een week nadat ik vertrokken was, zat ik rustig met mijn ochtendkoffie toen zijn telefoon ging.
Ik heb het telefoontje niet gehoord, maar ik kan het me wel duidelijk voorstellen.
