Elke ochtend word ik zonder angst wakker.
Dat is meer waard dan welk huis, welke relatie of welk geldbedrag dan ook.
Als je dit kijkt en jezelf herkent in mijn verhaal, wil ik dat je dit hoort.
Je bent niet machteloos.
Je bent niet te oud.
Je bent niet te verward, te zwak of te afhankelijk.
Dat zijn leugens die mensen je vertellen om je gevangen te houden.
U hebt rechten.
Je hebt opties.
Je bezit een kracht die je nog niet hebt aangeboord, omdat niemand je heeft gedwongen die te ontdekken.
Wacht niet tot de dingen vanzelf beter worden. Dat zullen ze niet doen.
Mensen die je manipuleren, zullen niet ineens wakker worden en besluiten je te respecteren.
Je moet dat respect afdwingen.
Je moet je grenzen bewaken.
Je moet jezelf beschermen, zelfs als het pijn doet, zelfs als het onmogelijk lijkt.
En aan iedereen die kijkt, wil ik iets vragen.
Wat zou jij in mijn plaats hebben gedaan?
Stel je voor dat je eigen kind plannen smeedt om je te vernederen, van je te stelen, je autonomie af te nemen – hoe zou je reageren? Zou je je verzetten? Zou je vergeven? Zou je een derde optie overwegen die ik nooit heb bedacht?
Laat een reactie achter. Vertel me wat je ervan vindt.
Deel dit verhaal als het je geraakt heeft.
En vergeet niet te liken en je te abonneren, want deze gesprekken zijn belangrijk. Jouw stem telt.
Mijn naam is Margaret.
Ik ben 72 jaar oud.
Tien dagen voor Kerstmis hoorde ik mijn dochter een plan smeden om me te vernietigen.
Maar Kerstmis heeft me niet kapotgemaakt.
