Ik ben weggegaan zonder om te kijken. Die dag verloor ik een huwelijk, maar ik kreeg één zekerheid: ik had niets verkeerd gedaan. Een leven redden mag nooit een fout zijn.
Later confronteerde ik mijn verloofde. Hij wist niet hoe hij me moest verdedigen, of zelfs maar moest wachten. Hij had gekozen voor de makkelijke weg, onderwerping, in plaats van loyaliteit. Deze beslissing, hoe pijnlijk ook, maakte een einde aan elke onduidelijkheid.
Ik richtte me weer op de essentieele: mijn werk, mijn moeder, mijn integriteit. Ik heb geleerd dat bepaalde breuken noodzakelijk zijn om vooruit te komen zonder jezelf te verraden.
Na verloop van tijd verdween de woede. Het enige wat overbleef was een heldere vrede. Ik had de juiste keuze gemaakt, ook al had het me destijds duur gekost.
Die dag, voor dit hotel, werd mij gevraagd te vertrekken. Maar in werkelijkheid was ik degene die een ander pad koos. Een pad waarop ik nooit meer mijn excuses hoef aan te bieden voor trouw zijn aan mijn waarden.
