Op veertienjarige leeftijd beheerste hij de differentiaalrekening en de klassieke mechanica – hij had het zichzelf aangeleerd met behulp van een Latijns leerboek uit de negentiende eeuw. Op zijn eenentwintigste konden zijn promotoren zijn proefschrift niet begrijpen. Op zijn eenenveertigste bouwde hij de eerste kernreactor en veranderde de wereld voorgoed.

Een van de examinatoren zei later dat ze niet zeker wisten of ze Fermi aan het examineren waren of dat Fermi hen aan het examineren was.

Fermi verliet Italië voor Duitsland, waar hij studeerde bij de grootste natuurkundigen van Europa: Max Born, Werner Heisenberg en Paul Dirac. Maar zelfs tussen genieën stak Fermi er met kop en schouders bovenuit.

Hij keerde terug naar Italië en was op 26-jarige leeftijd hoogleraar aan de Universiteit van Rome, waar hij het eerste serieuze moderne natuurkundeprogramma van Italië opzette.

In de jaren 30 was Fermi een pionier op het gebied van neutronenbombardementen en kernreacties. Hij ontrafelde de geheimen van het atoom – geen