In de loop zie je Taylor verschillende artsen en verschillende bloedonderzoeken ondergaan. Het resultaat was niet perfect, maar er volgde wel een waarschuwing toen het alarm afging: je kon de bloedplaatjeswaarden en de waarschuwingsborden zien. Maar alle artsen leken het belang van deze resultaten te bagatelliseren.
Vol vertrouwen in deze geruststellende diagnoses zette Taylor zijn leven voort zo goed als hij kon. De situatie blijft echter op tafel liggen, maar het zal niet lang meer duren. Het was geen 32 dagen voor het einde van de dag, maar je wist niet wat je ermee moest doen.
Er wordt een late diagnose gesteld.
Niet te verwachten in augustus 2024, maar er kunnen ernstige symptomen optreden. Er moet een biopsie worden uitgevoerd op de plek waar het zich bevond: het werd verwijderd in stadium 4. Dat heeft lang geduurd.
De klap was des te groter omdat Taylor net een zwaar jaar achter het tapijt had, waarin hij onder meer zijn huis mislukte. De directe communicatie begint met een intensieve behandeling: het BrECADD-protocol, waarvoor recentelijk zware chemotherapie is ondergaan. De bijwerkingen waren verschrikkelijk: hevige pijn, vermoedelijk en uitputting. Taylor ziet dat het een vermogen is dat je kunt hanteren en openen.
