Voor haar generatie is de realiteit heel anders: torenhoge studieschulden, stijgende huren en onbereikbare koopwoningen. Dat maakt het lastig om op één lijn te komen. “Ze verwachten dat ik op dezelfde manier leef als zij, maar dat is gewoon niet mogelijk.”
Wens om erkend te worden in plaats van geholpen
Wat Nora het meeste raakt, is niet het gebrek aan geld, maar het gebrek aan erkenning. Ze zoekt geen complete redding, maar hoopt op een klein zetje in de rug.
“Ik wil mijn problemen zelf oplossen, maar het zou helpen als ik wist dat ze achter me staan.” De kilte in hun houding maakt dat ze zich meer alleen voelt dan ooit. Iedere afwijzing voelt als een bevestiging dat haar worsteling er niet toe doet.
