Toen een fiets een ruimteschip werd
Een dynamo op je fiets hebben was echt een voorrecht. Slechts één jongen in de buurt had er een. We wachtten op hem alsof het een bijzondere gebeurtenis was. Toen hij aankwam, verlichtten de koplampen de straat en hielden we allemaal onze adem in. Voor ons was het net een futuristisch apparaat.
Ik weet nog dat ik maandenlang droomde dat ik er ooit een zou hebben. Ik fietste ‘s nachts, ik zag de weg voor me verlicht, ik voelde me volwassen, bijna volwassen. De Dynamo was niet zomaar een accessoire: het was een paspoort naar avontuur, een belofte van onafhankelijkheid en zelfvertrouwen.
Simpel… maar geniale technologie
