Op dat moment had ik nog niet alle antwoorden. Maar één ding was duidelijk: ik zou niet toestaan dat deze kwestie in de doofpot wordt gestopt of herschreven om iemand te bevallen.
Lucas had bescherming nodig, niet om zijn spraak te verzachten. En ik was vastbesloten om precies uit te zoeken wat er was gebeurd — en waarom mijn schoonmoeder op school was gekomen voordat ik zelfs maar werd opgeroepen.
Die dag, toen ik het kantoor verliet met mijn zoon tegen me aan, realiseerde ik me dat het niet zomaar een schoolincident was. Het was het begin van een veel diepere confrontatie, waarbij de waarheid belangrijker was dan het uiterlijk, en waar ik niet langer blindelings kon vertrouwen.
Want er zijn momenten waarop ouder zijn betekent dat je een situatie onder ogen moet kijken, zelfs als dat vraagtekens zet bij gezinsbalansen waarvan we dachten dat ze onveranderlijk waren.
