De schoonheid van de driehoekillusie schuilt niet in het antwoord dat je krijgt, maar in de gedachte die het oproept. Het zet ons aan het denken en laat ons afvragen:
Streef ik naar helderheid of naar creativiteit?
Concentreer ik me op het voor de hand liggende of zoek ik naar verborgen patronen?
Accepteer ik dat anderen hetzelfde beeld anders kunnen zien – en toch gelijk kunnen hebben?
Om onszelf in eenvoudige vormen te zien.
Onze hersenen zijn zo geprogrammeerd dat ze zelfs in de meest eenvoudige beelden betekenis zoeken. Dit instinct heeft ons al duizenden jaren nieuwsgierig gehouden – we interpreteren wolken, sterrenbeelden en de kleine details die het leven rijker maken.
Of je nu 9, 13 of 27 driehoeken hebt geteld, je hebt iets waardevols over jezelf geleerd. Misschien heb je je innerlijke realist, evenwichtige denker of fantasierijke dromer ontdekt.
Uiteindelijk is niet het beeld op het scherm het belangrijkst, maar het beeld dat je geest ervan vormt – een weerspiegeling van de manier waarop je de wereld ziet, ermee in contact komt en deze begrijpt.
