Na de begrafenis werd Victoria steeds vasthoudender. Ze kwam aan met haar man, Kevin, en koffers. « Dit huis is perfect voor ons, » verklaarde ze botweg. Toen ik protesteerde, onthulde ze dat ze alles had geërfd volgens het testament van mijn vader, inclusief het huis en 33 miljoen dollar. Ze gooide me eruit en zei: « Zoek een andere plek om te sterven. Je bent niet langer van nut. »
Een paar dagen later ging ik naar Roberts advocaat, Harrison Fitzgerald. Tot mijn grote verbazing onthulde hij dat Victoria tegen me had gelogen. Het testament was niet wat ze me had verteld. Harrison vroeg me zelfs ongelovig: « Heb je het testament überhaupt wel gelezen? » Wat ik ontdekte, veranderde mijn leven.
In Roberts testament stond dat het huis, de investeringen en een groot deel van zijn nalatenschap voor mij bestemd waren. Victoria had alles vervalst. Ik was in shock. Harrison legde uit dat hij heel specifiek was geweest over mijn erfenis en dat Victoria slechts een klein deel had gekregen, in afwachting van haar 45e verjaardag en op voorwaarde dat ze me goed zou behandelen na Roberts dood. Daarmee had Victoria een clausule geactiveerd waardoor ze een groot deel van de erfenis was kwijtgeraakt.
Toen ik dit ontdekte, begreep ik dat ik actie moest ondernemen om mijn rechten te verdedigen. Ik wilde niet dat Victoria ermee weg zou komen. Ik nam contact op met de politie en samen met Harrison startten we een onderzoek dat nog duisterdere feiten aan het licht bracht over Robert en de activiteiten van Victoria en Kevin.
Wat ik ontdekte, verbrijzelde alles wat ik dacht te weten over Robert. Hij was betrokken geweest bij een witwasoperatie voor de georganiseerde misdaad. Alles wat hij ons had nagelaten, was het resultaat van zijn geheime samenwerking met de FBI, en het geld dat Victoria en Kevin wilden stelen, kwam van witgewassen geld. Maar Victoria had dit in haar hebzucht niet begrepen en dacht dat ze me kon manipuleren om te krijgen wat ze wilde
