Een herhaald patroon in de laatste uren
Katie merkte op dat veel terminaal zieke patiënten, vaak in de laatste uren of zelfs minuten van hun leven, hun armen omhoog heffen, soms langzaam, soms met verrassende vastberadenheid. Het is geen reflex die lijkt voort te komen uit pijn of onrust. Integendeel: het gebaar gaat vaak gepaard met een diepe rust.
Voor buitenstaanders – familieleden of zorgverleners – kan dit moment verwarrend zijn. Waarom strekt iemand die nauwelijks nog kracht heeft zijn handen omhoog? Naar wie of wat reiken zij?
Getuigenissen gedeeld via sociale media
Katie besloot haar observaties te delen op TikTok, waar ze beschrijft wat ze in haar werk ziet. In haar video’s vertelt ze dat dit gebaar vaak samenvalt met wat patiënten lijken te ervaren als visioenen. Sommigen kijken omhoog, glimlachen, fluisteren namen van overleden geliefden of spreken over figuren die zij als engelen of beschermers beschrijven.
Haar video’s raakten een gevoelige snaar. Onder de reacties deelden duizenden mensen soortgelijke ervaringen:
