Voor Ethan waren de gevolgen persoonlijker. Er kwamen meldingen dat hij op school werd gepest nadat de video naar buiten kwam. Leraren zeiden dat hij teruggetrokken leek en vaak oogcontact vermeed. Toen een verslaggever Linda weken later benaderde, brak ze en zei: « Ik ben mijn baan kwijt, mijn vrienden, en nu lijdt mijn zoon. Ik wou dat ik gewoon mijn mond had gehouden. »
Maar velen vonden dat spijt te laat kwam. Aisha sloeg verdere interviews af en keerde terug naar haar rustige leven. Later werkte ze echter samen met een non-profitorganisatie die anti-bias educatie voor kinderen promootte, waarbij ze een moment van trauma omzette in een doel.
Maanden later deelde een woordvoerder van de luchtvaartmaatschappij dat sinds het incident al het American Airlines-vliegpersoneel verplichte training in gevoeligheid en vooringenomenheid had ondergaan—een direct gevolg van de vlucht 237-episode. Megan, de stewardess, kreeg lof voor haar kalme professionaliteit.
Uiteindelijk ging het verhaal niet alleen over racisme—het ging over keuzes. Linda koos ervoor te beledigen. Aisha koos ervoor om boven haar uit te stijgen. En de wereld koos ervoor om te kijken, te leren en te herinneren.
Het incident diende als een harde herinnering dat vooroordelen, zelfs vermomd als « een kinderfout, » geen plaats hebben in de moderne samenleving. Soms komt gerechtigheid niet in de rechtbank—het komt op 30.000 voet hoogte, met de hele wereld die toekijkt.
