Vervolgens opende Aaliyah een bestand.
« Deze foto’s tonen een poging tot omkoping. Deze bankafschriften wijzen op verduistering bij Harrison Industries. De USB-stick bevat beelden van dwang die is uitgeoefend op medisch personeel. »
Holden deinsde achteruit. « Waar… waar heb je dat gevonden? »
‘Je vader heeft privédetectives ingehuurd,’ zei Isaiah vanuit een hoek. ‘En hij heeft alles aan Mel nagelaten.’
Haley’s stem brak. « Zet die camera’s uit! »
Ik deed een stap naar voren. « Nee. Je wilde ze hier hebben. »
Aaliyah drukte op een knop. Er verscheen een video op het scherm.
Mijn vader.
Opgenomen enkele dagen voor zijn dood.
« Als je dit kijkt, betekent het dat je je ware aard hebt laten zien. De gevolgen, Haley, zijn er altijd. »
De mascara van Haley liep uit over haar gezicht. « Dat is verboden! »
‘Nee,’ antwoordde Aaliyah kalm. ‘Maar corruptie, verduistering en fraude, ja.’
Twee agenten stapten de deuropening in.
« Mevrouw West, meneer Blake, wilt u ons volgen? »
De bewoners raakten in paniek. Haley riep Holdens naam. Holden mompelde « Het spijt me » voordat hij zich overgaf.
Toen ze werden weggevoerd, haalde Jesaja opgelucht adem, zijn stem trillend. « Papa zou dit geweldig hebben gevonden. »
Ik moest bijna glimlachen.
Maar de storm was nog niet voorbij.
Een week later lieten de rechercheurs ons weten dat Haley, wiens echte naam Margaret Phillips was, deel uitmaakte van een fraudenetwerk dat in meerdere staten actief was. Papa vermoedde al zoiets, vandaar dat hij zoveel bewijsmateriaal had verzameld.
Tijdens de voorlopige hoorzitting verloor Haley volledig de controle: ze schreeuwde dreigementen naar me en bekende haar haat voor de ogen van de hele rechtszaal. Dat bezegelde haar lot.
Ze werd veroordeeld tot levenslange gevangenschap.
Holden kreeg een gevangenisstraf van vijftien jaar.
En plotseling hield het lawaai op.
Nadat de zaak was opgelost, ontdekte Jesaja een sleutel die verborgen lag in de kas van zijn vader. De sleutel opende een doos met daarin een eigendomsakte en nog een brief.
« Mel, je hebt de vorst doorstaan. Nu is het tijd om weer te bloeien. »
Hij had het braakliggende terrein naast mijn bloemenwinkel gekocht, het handelsmerk « Harrison Gardens » geregistreerd en een trust opgericht om de uitbreiding ervan te financieren.
Hij wist dat ik alles weer zou opbouwen.
Hij geloofde dat ik zou slagen.
En voor het eerst sinds zijn dood voelde ik vrede.
Isaiah sloeg zijn arm om mijn schouders. « Nou? Klaar om iets nieuws te laten groeien? »
‘Ja,’ fluisterde ik. ‘Voor papa. Voor ons. Voor mij.’
Vond je dit verhaal leuk? Laat dan een reactie achter! Jouw feedback helpt ons om meer te schrijven!
