me kwam bezoeken, keek naar mijn verhoogde hartslag en stressvitale functies en vroeg toen of ik wilde dat ze de beveiliging moest bellen. Ik schudde mijn hoofd. Wat is het nut?
De nacht voor Amanda’s bruiloft lag ik wakker in dat onpersoonlijke ziekenhuisbed, starend naar het plafond en telend de sporen van vocht. Mijn telefoon, stil, lag op het oprolbed naast me. Marcus had sinds zijn korte bezoek een paar dagen eerder niet gebeld. Mijn moeder had me een bericht gestuurd om te kijken hoe het met me ging, maar ik had gelogen en gezegd dat alles goed was, dat ik alleen een kleine verkoudheid had. Ze woonde honderden kilometers verderop en maakte zich al genoeg zorgen.
