Ik heb mijn man nooit verteld dat ik een miljardenimperium bezat. In zijn ogen was ik gebleven wat ik altijd was geweest: « de waardeloze voor niets ».
Op de avond van zijn afstudeerfeest dwong hij me een dienstmeisjesuniform te dragen en drankjes te serveren aan de gasten. Ondertussen werd zijn meesteres op de ereplaats gezeten, versierd met mijn juwelen, glimlachend en zeker van zichzelf.
Ik liet mijn hoofd zakken. Ik diende in stilte.
Tot het moment dat haar baas me opmerkte.
Hij bleef abrupt staan. Toen boog hij licht en zei:
« Goedenavond, mevrouw de president. »
Mijn man barstte nerveus in lachen uit.
« Meneer, u moet zich vergist. Ze is gewoon mijn vrouw. »
Zijn baas keek hem kalm aan voordat hij antwoordde:
« Nee. Je werkt voor haar. »
Mijn man is woedend geworden.
En wat daarop volgde, vernietigde hem voorgoed.
Deel 1: De Architect in de Schaduwen
NVS. NovaStream. 12% hoger in de na-uren handel.
Elena leunde achterover in haar ergonomische stoel, haar slapen tussen haar vingers gedrukt. Op tweeëndertigjarige leeftijd was ze de stille meerderheidsaandeelhouder en oprichter van NovaStream, een cloud computing-gigant die vrijwel volledig in discretie dataopslag wereldwijd had getransformeerd.
Zijn fortuin varieerde afhankelijk van de markten, maar bedroeg doorgaans ongeveer drie miljard dollar.
Ze herkende meteen het vertrouwde gebrom van de BMW toen hij de oprit opreed.
Idealiter had ze een fles champagne geopend. NovaStream had net zijn belangrijkste concurrent in Azië gekocht. In plaats daarvan sloot Elena haar laptop, stopte die in een verborgen vakje onder haar bureau en haastte zich naar de keuken.
Ze haalde een schaal uit de oven, woelde haar haar lichtjes door elkaar om het een bedrieglijk onverzorgd uiterlijk te geven, en zette toen haar schort recht.
De voordeur ging open.
Mark kwam binnen.
Hij was knap, met een klassieke, bijna reclamemakende schoonheid: perfecte kaak, beheerste glimlach, zelfvertrouwen. Hij had ook het ego van een dictator. Hij gooide zijn sleutels met een ploffend geluid in een kom.
« Ik ben terug, » kondigde hij aan zonder op antwoord te wachten.
Hij liep zonder blik langs Elena heen, opende de koelkast en pakte een biertje.
« Hoi, lieverd, » zei Elena terwijl ze haar handen afveegde aan haar schort. « Hoe was je dag? »
Mark slaakte een diepe zucht, berekend om mededogen op te wekken.
« Verschrikkelijk. Echt verschrikkelijk. De raad van bestuur zet veel druk op ons op het gebied van marketing. Ze hebben geen visie. Ze denken alleen aan de cijfers. Maar het is me gelukt. Het lukt me altijd. »
Elena knikte, terwijl ze de neiging om te glimlachen onderdrukte. Ze wist heel goed wat het bestuur wilde, aangezien zij er lid van was. Zij was degene die die ochtend de e-mail had gestuurd waarin ze betere resultaten voor Marks campagne eiste.
« Ik weet zeker dat je je best hebt gedaan, » antwoordde ze zacht.
Mark nam een lange slok en scande de keuken.
« Het avondeten is klaar? Het is een beetje… in wanorde. »
Hij wees vaag naar een stapel post op het aanrecht.
« Ik was de was aan het afmaken, » loog Elena. In werkelijkheid was ze net uit een beveiligde videoconferentie met de premier van Singapore gekomen. « Nog vijf minuten. »
Mark grijnsde.
« Ik kwam Dave tegen, van de verkoopafdeling. Zijn vrouw is advocaat. Partner in zijn kantoor. Ze verdient een zeer goed inkomen. »
Hij keek haar aan met een mengeling van medelijden en neerbuigendheid.
« Het moet prettig zijn… om te bestaan zonder druk. »
Elena voelde die bekende pijn. Niet vanwege de belediging zelf, maar vanwege de ironie.
Vijf jaar eerder was Mark werkloos, kwetsbaar, op de rand van de afgrond. Elena, al miljonair dankzij haar eerste patenten, was verliefd geworden op haar kwetsbaarheid.
Om hem te beschermen had ze gelogen.
Ze had zich gepresenteerd als freelance grafisch ontwerper in moeilijkheden. Hij was als een rijzende ster.
Ze had haar connecties gebruikt om hem een junior functie te bezorgen bij een van de dochterondernemingen. Ze had zijn carrière in de schaduw geleid: ideeën voorstellen, zijn fouten ‘s nachts corrigeren, toezicht houden op elke promotie.
Ze had zijn licht expres gedimd zodat hij kon stralen.
