Onderzoek in Mexico heeft een mogelijk gebruik van ivermectine aangetoond dat verschilt van de gebruikelijke indicaties tegen parasieten. Volgens dit werk zou dit molecuul onderwerp zijn van verkennende studies naar de mogelijke effecten ervan op het gebied van kanker, buiten de traditionele toepassingen.

Ivermectine staat vooral bekend als een antiparasitair medicijn. Sinds de jaren negentig hebben sommige wetenschappelijke publicaties echter een mogelijke link genoemd tussen dit molecuul en biologische mechanismen die betrokken zijn bij tumorontwikkeling. Recenter onderzoek, gepubliceerd in 2017, suggereert dat ivermectine mogelijk werkt als een remmer van specifieke cellen die met kanker geassocieerd worden.

Kankerstamcellen: een grote uitdaging voor onderzoek

Tumorgroei wordt meestal toegeschreven aan zogenaamde « massa » tumorcellen. De wetenschappelijke literatuur beschrijft echter ook een specifieke subpopulatie die aanwezig is binnen tumoren: kankerstamcellen, of CSC’s (Cancer Stam-achtige Cellen).

Deze cellen worden gekenmerkt door hun onbeperkte zelfvernieuwingscapaciteit. Ze kunnen zich continu voortplanten, wat bijdraagt aan de snelle progressie van bepaalde kankers, maar ook aan het fenomeen van uitzaaiingen en recidieven na behandeling.

In deze context heeft eerder werk de aandacht gevestigd op antiparasitaire medicijnen. In 2009 observeerden onderzoekers van MIT en Harvard dat salinomycine borstkankerstamcellen sterk verminderde, met een grotere effectiviteit dan paclitaxel (Taxol), een veelgebruikt chemotherapiemiddel. Ze vonden ook remming van tumorgroei.