-
Dit discrete maar diepe gevoel van vergezeld worden
Geen zichtbare verschijnselen nodig. Soms is een plotselinge kalmte, een geruststellende gedachte of een zin die weer in me opkomt genoeg om een innerlijke band te creëren.
Deze momenten zijn als een hand op de schouder of een fluistering die troost: een mengeling van herinneringen, liefde en emotionele volwassenheid die ons stap voor stap vergezelt, als een beschermende herinnering.
Hoe je deze signalen op een zachte manier kunt verwelkomen
Probeer niets te forceren: emoties vloeien beter als je ze natuurlijk laat komen. Let gewoon op hoe je je voelt: als het je kalmeert, laat het je dan omhullen zonder een verklaring te zoeken.
Hardop spreken, een brief schrijven of je vertrouwen geven aan een zorgzaam persoon kan het hart verlichten. En als de zin te zwaar wordt, is om hulp vragen een daad van moed, nooit een zwakte.
Want naast afwezigheid blijft liefde ons vergezellen, soms in discrete tekenen, soms in eenvoudige herinneringen die onze dagen oplichten.
